Geertje A. Borgsteijn

Ooooh, zooo spannend ...  de afgelopen twee jaar durfde ik me niet in te schrijven. 'Kan ik niet', 'durf ik niet', 'wat als iemand me ziet' (ja LOL, het is in het park!  Iederéén ziet me!).  Maar heb het in 2024 uiteindelijk tóch gedurfd: me inschrijven voor de 'Do it sur Place' hier in de Gemeente.  Het is een jaarlijkse happening waar de Gemeente 20 kunstenaars uitnodigt om ter plekke en live iets moois op paneel te zetten.  De Gemeente plaatst de panelen in het superhistorische parkje bij de Kiosque van Ohain, zoekt de kunstenaars die zich gemeld hebben uit, en dan is het aan hén om er iets moois van te maken. 

Goed:  ik had me aangemeld én kreeg een paneel toegewezen!  Alleen door dat feit liep ik al dagen te stuiteren.  Ik ging het doén!  Daarna heb ik me een maandlang noest voorbereid:  doeken besteld met de afmetingen van de panelen zodat ik studies kon maken en een idee had hoe lang ik nodig had, inclusief vernissen, om mijn idee te verwerkelijken.  Ik moest het op 7 uur tijd voor elkaar gekregen hebben en dat zou flink aanpoten worden.

Heel wat zenuwen, halve hartverzakkingen en bijna-'ik kan dit niet'-jes later stónd ik er dan op de bewuste dag: om 09u00, in het park, bij míjn paneel.  Met m'n rugzak met verf, penselen, vernis en wat-nog-allesjes, m'n sandwich, koffie en water én het weerbericht vor die dag.  Het was stralend mooi weer die dag in augustus, lekker warm, heerlijk zonnetje maar vanaf 17u volgens de herhaaldelijke weerswaarschuwingen ontzettend veeel regen en onweer en storm. Nou, daar gingen m'n 7 uur, dat werd meteen zwoegen.  Maar niet zonder eerst even uitgebreid kennis te maken met mijn 'mede-aanpoters' die ook bezorgde blikken naar de hemel wierpen. Supertof groepje, we hebben elkaar de hele dag ettelijke harten onder de riem gestoken.

En toen gingen we aan de slag.  Wat een super dag was dat!  Héél veel volk, en ja: ze kéken naar waar ik mee bezig was, stelden vragen, waren vol lof, kwamen nog's terug en stelden nog meer vragen.  Ik had extra demo materiaal meegenomen zodat mensen die interesse hadden zélf ook eea konden proberen en dat op zich maakte die dag al enorm waardevol.  Er was muziek, er kwam een journalist om een interview vragen mét foto, en ik ondertussen maar vlijtig doorschilderen. 

Om 16u eerste laag vernis.  Ik had yachtlack bij me vanwege lekker waterbestendig.  Na de eerste laag kwamen manlief met bubbels en hapjes, en vrienden gezellig efkes appéroën en het resultaat bewonderen.  Ondertussen werd het steeds donkerder en was het eerste gerommel in de verte al te horen.  Het was klaarblijkelijk die éne dag dat de weerdiensten het weer tot op de minuut konden voorspellen. Ik heb nog 2 vernislagen kunnen aanbrengen en laten drogen voordat de Nationale Hoosbui zich met kracht en verve aandiende.  Maar alles was goed.  Het werk stónd er en was volbracht.  De beste dag van het jaar!